Θεωρία και Πράξη της Διδασκαλίας


ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 6
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ   ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ Εαρινό (6ο)
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ ΤΗΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

 

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
3 5
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποβάθρου , Γενικών Γνώσεων, Επιστημονικής Περιοχής, Ανάπτυξης Δεξιοτήτων

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ: OXI
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS NAI
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://eclass.duth.gr/courses/ALEX03310/
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

 

Με την συμπλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές/τριες θα πρέπει να είναι σε θέση:

·         να γνωρίζουν και να κατανοούν τους παράγοντες που επηρεάζουν τη διδασκαλία  (ΜΑ1, ΜΑ4, ΜΑ8)

·         να αναλύουν και να ερμηνεύουν τον ρόλο του εκπαιδευτικού κατά τη διδασκαλία (ΜΑ1, ΜΑ5)

·         να γνωρίζουν τρόπους οργάνωσης της μαθησιακής διαδικασίας στη σχολική τάξη και αξιολόγησής της καθώς και διαχείρισης του διδακτικού χρόνου (ΜΑ8, ΜΑ9)

·         να προτείνουν και να σχεδιάζουν τρόπους διαχείρισης της σχολικής τάξης (ΜΑ10)

·         να εφαρμόζουν ορισμένες μορφές διδασκαλίας (ΜΑ14)

Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
   
·         Αυτόνομη εργασία

·         Παραγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

·         Ομαδική εργασία

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Μέσα από τις θεματικές ενότητες που προσεγγίζονται

1) Αποσαφηνίζεται η πολλαπλή σημασία του όρου παιδεία.

2) Αναλύεται  η σύγχρονη παιδαγωγική θεωρία στις κυριότερες κατευθύνσεις της.

3) Ανασκοπούνται οι σταθμοί εξέλιξης της πράξης της παιδείας.

4) Εξετάζεται η σχέση  θεωρίας και διδακτικής πράξης.

5) Προσδιορίζονται οι παράγοντες που την επηρεάζουν.

6) Ερμηνεύεται η γέννηση του σύγχρονου σχολικού συστήματος για την πράξη της παιδείας και αναλύονται οι κρίσεις του.

7) Προσδιορίζεται το επιστημολογικό πεδίο της και διερευνάται η πράξη της παιδείας, όπως αυτή εκδηλώνεται στους σκοπούς και τους στόχους, στα προγράμματα, στις διαδικασίες μάθησης και κοινωνικοποίησης, στις δύο διαστάσεις της  διάδρασης, τη λειτουργική και την επικοινωνιακή, στη διοίκηση των σχολείων, στην οργάνωση της σχολικής τάξης, στο παιδαγωγικό κλίμα, στη συμμετοχή των μαθητών, στη μορφωτική σχέση κ.ά. με σκοπό τη διαμόρφωση ενός πλαισίου αρχών, στρατηγικών και τεχνικών για την ανάπτυξή της.

8) Εξετάζονται τα προγράμματα εκπαίδευσης και επιμόρφωσης εκπαιδευτικών καθώς και η διάσταση της επαγγελματικής τους ανάπτυξης και εξέλιξης.

9) Μελετώνται οι δυνατότητες προετοιμασίας και σχεδιασμού της διδασκαλίας και προσδιορίζονται οι αρχές της διδασκαλίας.

10) Μελετώνται οι μορφές της διδασκαλίας και οι άμεσες ενέργειες του εκπαιδευτικού κατά τη διδακτική πράξη.

11) Μελετώνται οι παράμετροι του ελέγχου της σχολικής τάξης.

12) Προσδιορίζονται τα μέσα διαπαιδαγώγησης και

13) μελετάται η διάσταση της αξιολόγησης της σχολικής επίδοσης του μαθητή.

 

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
Πρόσωπο με πρόσωπο διαλέξεις και εφαρμογή εναλλακτικών μορφών διδασκαλίας όπως π.χ. εταιρική μορφή διδασκαλίας, ομαδική διδασκαλία κλπ.
ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
  • στη διδασκαλία
  • στην επικοινωνία με τους φοιτητές
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

 

 

 

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις 20
Διαδραστική διδασκαλία 19
Μελέτη και ανάλυση βιβλιογραφίας 8
Πρακτική εξάσκηση 10
Παρουσίαση εργασίας 10
Μελέτη για εξετάσεις 45
Γραπτή εξέταση 3
Σύνολο Μαθήματος 125
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

 

·         Συγγραφή γραπτής εργασίας (20%)

·         Παρουσίασή γραπτής εργασίας (5%)

·         Γραπτή εξέταση α) με ερωτήσεις σύντομης απάντησης  (40%) και β) με ερωτήσεις ανάπτυξης δοκιμίων (35%)

 

 

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Προτεινόμενα διδακτικά συγγράμματα

Χατζηδήμου, Δ. (2019). Εισαγωγή στη Θεματική της Διδακτικής. Θεσσαλονίκη: Αφοί Κυριακίδη Εκδόσεις Α.Ε..

Ταρατόρη-Τσαλκατίδου, Ε. (2015) Σχεδιασμοί μαθημάτων του δημοτικού σχολείου με εναλλακτική διδακτική. Θεσσαλονίκη: Αφοί Κυριακίδη Εκδόσεις Α.Ε.

 

 

2. Πρόσθετη προτεινόμενη βιβλιογραφία

Ι. Ελληνόγλωσση

Αναγνωστοπούλου, Μ. (2001). Η ομαδική διδασκαλία στην εκπαίδευση, μια θεωρητική και εμπειρική προσέγγιση. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Αναγνωστοπούλου, Μ. (2004). Διαπροσωπικές σχέσεις εκπαιδευτικών και μαθητών. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ανδέου, Ε. (1998). Στάσεις μαθητών σχολικής ηλικίας απέναντι στον έπαινο, τις αμοιβές, τις τιμωρίες και την επίπληξη. Παιδαγωγική επιθεώρηση, 27, 161-179.

Αραβανής, Γ. (1998). Πειθαρχία και εκπαίδευση: ο ρόλος των ποινών και των αμοιβών στο σχολείο και στο νηπιαγωγείο. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρης.

Βρεττός, Ι. & Καψάλης, Α. (1997). Αναλυτικό Πρόγραμμα, σχεδιασμός-αξιολόγηση-αναμόρφωση. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Γεωργίου, Στ. (2000). Σχέσεις σχολείου-οικογένειας και ανάπτυξη του παιδιού. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

Γιαννούλης, Ν. (1980). Εισαγωγή στη Γενική Διδακτική. Αθήνα: εκδόσεις Ψυχοτεχνική.

Γκόβαρης, Χρ. (2001). Εισαγωγή στη Διαπολιτισμική Εκπαίδευση. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Γκότοβος, Αθαν. (1983). Παιδαγωγική αλληλεπίδραση και η λογική της ποινής. Σύγχρονη Εκπαίδευση, 14, 51-71.

Γκότοβος, Αθαν. (2003). Εκπαίδευση και Ετερότητα. Ζητήματα Διαπολιτισμικής Παιδαγωγικής. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Δερβίσης, Στ. (1981). Σύγχρονη Γενική Διδακτική. Θεσσαλονίκη: έκδοση του ιδίου.

Δερβίσης, Στ. (1999). Σύγχρονη Γενική Μεθοδολογία της Διδασκαλίας. Θεσσαλονίκη: έκδοση του ιδίου.

Δημητρόπουλος, Ε. Γ. (1983). Εκπαιδευτική Αξιολόγηση, μέρος Β΄, Θεσσαλονίκη.

Δημητρόπουλος, Ε. Γ. (20025). Εκπαιδευτική Αξιολόγηση: Η Αξιολόγηση της Εκπαίδευσης και του Εκπαιδευτικού Έργου, μέρος Α΄, Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρη.

Δόμνα – Μίκα Κακανά κ.ά. (επιμ.) (2006). Η αξιολόγηση στην εκπαίδευση: Παιδαγωγική και διδακτική διάσταση. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ευαγγελόπουλος, Σπ. (2000). Πώς οι μαθητές/τριες θέλουν τη συμπεριφορά του εκπαιδευτικού στη σχολική τάξη. Νέα Παιδεία, 96, 70-83.

Elzer, Η. Μ. (1980). Εισαγωγή στην Παιδαγωγική (μετ. Δ. Χατζηδήμου). Αθήνα.

Elzer, H. M. (1984). Ο άνθρωπος και η μόρφωσή του, επιστολές σε ένα νέο δάσκαλο (μετ. Δ. Χατζηδήμου), Θεσσαλονίκη.

Εξαρχόπουλος, Ν. (1961). Γενική Διδακτική. Αθήνα

Ζαφειριάδης, Κ. & Σουσαμίδου, Αικ. (2004). Η διαγωγή των μαθητών και οι σχολικές κυρώσεις στη δευτεροβάθμια εκπαίδευση. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ζαχαριάδου, Μ. (1955). Διδασκαλία με ομάδες. Αθήνα.

Καΐλα, Μ. (1999). Ο εκπαιδευτικός στα όρια της παιδαγωγικής σχέσης. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Κανάκης, Ι. (1987). Η οργάνωση της διδασκαλίας – μάθησης με ομάδες εργασίας. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρη.

Κανάκης, Ι. (1990). Η Σωκρατική Στρατηγική Διδασκαλίας-Μάθησης. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρη.

Καντ, Ιμ. (2004). Περί Παιδαγωγικής (Προλεγόμενα – Μετάφραση – Σημειώσεις Παρασκευά Σιδερά – Λύτρα). Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Κασσωτάκης, Μ. (1982). Η αξιολόγηση της σχολικής επίδοσης. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρης.

Κελπανίδης, Μ. (2003). Η πορεία της Ακαδημαϊκής Παιδαγωγικής προς τη δόμηση: ενός θεωρητικού παραδείγματος: πρόοδος και παλινδρόμηση. Στο Δ. Χατζηδήμου (επιμ.), Η εξέλιξη της Παιδαγωγικής Επιστήμης στην Ελλάδα τα τελευταία 50 χρόνια. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη, 201-224.

Κοσμόπουλος, Αλ. (1983). Σχεσιοδυναμική Παιδαγωγική του προσώπου. Αθήνα: (αυτοέκδοση).

Κοσσυβάκη, Φ. (2003). Εναλλακτική Διδακτική – Προτάσεις για μετάβαση από τη Διδακτική του Αντικειμένου στη Διδακτική του Ενεργού Υποκειμένου. Αθήνα: εκδόσεις Gutenberg.

Κόφφας, Αλ. (1995). Γενική και Ειδική Διδακτική Μεθοδολογία. Αθήνα: έκδοση του ιδίου.

Κρίβας, Σπ. (2002). Παιδαγωγική Επιστήμη. Βασική Θεματική. Αθήνα: εκδόσεις Gutenberg.

Κωνσταντίνου, Α. (2001). Η πρακτική του εκπαιδευτικού στην παιδαγωγική επικοινωνία: ο αυταρχισμός ως κυρίαρχο γνώρισμα της υπαρκτής σχολικής πραγματικότητας. Αθήνα: εκδόσεις Gutenberg.

Λαφατζή, Ι. (2005). Νέες τεχνολογίες στην εκπαίδευση. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη

Μακρή – Μπότσαρη, Ε. (2005). Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών και Αναλυτικά Προγράμματα Σπουδών. Στο ΥΠΕΠΘ – Π.Ι., Επιμόρφωση Σχολικών Συμβούλων και Εκπαιδευτικών Πρωτοβάθμιας και Προσχολικής Εκπαίδευσης στο ΔΕΠΠΣ και τα ΑΠΣ, Αθήνα, 8 – 13.

Μάνος, Κ. (1977). Μέθοδοι Διδασκαλίας. Αθήνα: εκδόσεις Λαλιώτη.

Μάνος, Κ. (1989). Γενική Διδακτική. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρης.

Μαραγκουδάκης, Γ. (1981). Σύγχρονη Διδακτική θεωρία και πράξη. Αθήνα

Ματσαγγούρας, Η. (1998). Η ομαδοσυνεργατική διδασκαλία και μάθηση. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρης.

Ματσαγγούρας, Η. (2000). Στρατηγικές Διδασκαλίας. Αθήνα: εκδόσεις Gutenberg.

Ματσαγγούρας, Η. (2002). Θεωρία και Πράξη της Διδασκαλίας, τ. Α’. Η προσωπική Θεωρία ως πλαίσιο Στοχαστικο-κριτικής Ανάλυσης. Αθήνα: εκδόσεις Gutenberg.

Meyer, E. (1987). Ομαδική διδασκαλία. Θεμελίωση και παραδείγματα (μετ. Λ. Κουτστούκη). Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Μπίκος, Κ. (2004). Αλληλεπίδραση και κοινωνικές σχέσεις στη σχολική τάξη. Αθήνα: εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

Μπρούζος, Α. (1995). Ο εκπαιδευτικός ως λειτουργός Συμβουλευτικής – Προσανατολισμού. Αθήνα: εκδόσεις Λύχνος.

Ξωχέλλης, Π. (1978). Παιδαγωγική του Σχολείου. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ξωχέλλης, Π. (19976). Εισαγωγή στην Παιδαγωγική. Θεμελιώδη προβλήματα της Παιδαγωγικής Επιστήμης. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ξωχέλλης, Π. (20035). Σχολική Παιδαγωγική. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ξωχέλλης, Π. (2005). Ο εκπαιδευτικός στον σύγχρονο κόσμο. Αθήνα: εκδόσεις τυπωθήτω – Γιώργος Δαρδανός..

Παπανούτσος, Ε. (1976). Η παιδεία το μεγάλο μας πρόβλημα. Αθήνα.

Πετρουλάκης, Ν. (1981). Προγράμματα, εκπαιδευτικοί στόχοι, μεθοδολογία, Αθήνα: εκδόσεις Φελέκη.

Πηγιάκη, Π. (1998). Προετοιμασία, Σχεδιασμός και Αξιολόγηση της Διδασκαλίας. Διδακτική Μεθοδολογία. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρη.

Πυργιωτάκης, Ι. (2000). Εισαγωγή στην Παιδαγωγική Επιστήμη. Αθήνα: εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα.

Σταύρου, Μ. (1985/1986). Η έννοια της πειθαρχίας στο σχολείο και η σημασία των ποινών για τη σχολική ζωή. Εκπαιδευτικά, 2, 92-99.

Στραβάκου, Π. (2003). Ο Διευθυντής της Σχολικής Μονάδας στην Πρωτοβάθμια και στη Δευτεροβάθμια Εκπαίδευση. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ταρατόρη, Ελ. (20052). Σχεδιασμοί Μαθημάτων Δημοτικού Σχολείου. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ταρατόρη, Ελ. (20062). Η μέθοδος project στη θεωρία και στην πράξη. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ταρατόρη, Ελ. (2006). Η αξιολόγηση της σχολικής επίδοσης. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Ταρατόρη, Ελ. (20062). Παιδαγωγική και Διδακτική Κατάρτιση των Εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Τριλιανός, Θ. (1988). Προσεγγίσεις στη μέθοδο διδασκαλίας με ομάδες μαθητών. Αθήνα.

Τριλιανός, Α. (1991). Η Παρώθηση ή πώς καλλιεργείται στο μαθητή η έφεση για μάθηση. Αθήνα.

Τριλιανός, Θ. (2003). Μεθοδολογία της Σύγχρονης Διδασκαλίας, τομ. Α’ και Β’. Αθήνα.

Τριλιανός, Θ. (2004). Μεθοδολογία της Σύγχρονης Διδασκαλίας, τομ. Β’. Αθήνα.

ΥΠΕΠΘ, Παιδαγωγικό Ινστιτούτο (2002). Αναφορά στο Διαθεματικό Ενιαίο Πλαίσιο Προγραμμάτων Σπουδών Υποχρεωτικής Εκπαίδευσης, Ενέργεια Γ΄ΚΠΣ. Αθήνα.

Φλουρής, Γ. (1995). Αναλυτικά Προγράμματα για μια Νέα Εποχή στην Εκπαίδευση. Αθήνα: εκδόσεις Γρηγόρης.

Φράγκος, Χ.. (1977). Ψυχοπαιδαγωγική, Αθήνα: Gutenberg.

Φράγκος Χ. (1973). Η εφαρμογή της μαιευτικής μεθόδου του Σωκράτη σε παιδιά. Ιωάννινα.

Χαραλαμπόπουλος, Β. (1982) Οργάνωση της διδασκαλίας και της μάθη­σης γενικά. Αθήνα.

Χατζηβασιλείου, Γ. (1988). Το σύστημα των ποινών στην ελληνική εκπαίδευση του 19ου αι.. Θεσσαλονίκη.

Χατζηδήμου, Δ. (1987). Εισαγωγή στη Θεματική της Διδακτικής. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Γιαχούδη-Γιαπούλη.

Χατζηδήμου, Δ. (2003). Η Παιδαγωγική Επιστήμη στη χώρα μας σήμερα. Στο Δ. Χατζηδήμου (επιμ.). Η εξέλιξη της Παιδαγωγικής Επιστήμης στη χώρα μας τα τελευταία πενήντα χρόνια. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη, 429-442.

Χατζηδήμου, Δ. (2001). Η συμβολή των παιδαγωγών στην καταξίωση της Παιδαγωγικής ως επιστήμης στη χώρα μας σήμερα: το παράδειγμα του Π. Ξωχέλλη. Στο Δ. Χατζηδήμου (επιμ.), Παιδαγωγική και Εκπαίδευση, τιμητικός τόμος για τα 65χρονα του Καθηγητή Παναγιώτη Δ. Ξωχέλλη. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη, 759-780.

Χατζηδήμου, Δ. (20063). Οι κατ’ οίκον εργασίες των μαθητών. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Χατζηδήμου, Δ./Ταρατόρη Ελ. (1992). Η προετοιμασία μαθήματος από τη σκοπιά των εκπαιδευτικών. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Χατζηδήμου, Δ. / Ταρατόρη, Ε. (2001). «Η ομαδική διδασκαλία στη διδακτική πράξη», στο Πυργιωτάκης, Ι. (επιμέλεια), Ολοήμερο Σχολείο – Λειτουργία και Προοπτικές. Αθήνα: ΟΕΔΒ, σσ. 79 – 84.

Χατζηδήμου, Δ. (20065). Εισαγωγή στην Παιδαγωγική. Συμβολή στη διάχυση της παιδαγωγικής σκέψης. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

Χατζηδήμου, Δ. & Βιτσιλάκη, Χρ. (2006). Το σχολείο στην κοινωνία της πληροφορίας και της πολυπολιτισμικότητας. Θεσσαλονίκη: εκδόσεις Αδελφών Κυριακίδη.

 

ΙΙ. Ξενόγλωσση

Adams, D. / Hamm, M. (1995). Cooperative Learning, Springfield, Illinois, C. Thomas Publisher.

Adl-Amini, Bi (1994). Medien und Methoden des Unterrichts. Donauwoerth: Verlag Ludwig Auer.

Aremu, A.O. (2000). Impact of home, school, and government on primary school pupils academic performance. The Exceptional Child, 5(1), 106-110.

Aremu, O.A., Tella, Adeyinka & Tella, Adedeji (2006). Relationship among Emotional Intelligence, Parental Involvement and Academic Achievement of Secondary School Students in Ibadan, Nigeria. Essays in Education is published by the Department of Education at the University Of South Carolina Aiken. Vol 18, (http://www.usca.edu/essays/vol182006/tella1.pdf 28.10.2011).

Βarnard, W. (2004). Parent Involvement in Elementary School and Educational Attainment. Children and Youth Service Review, 26, 39-62.

Becker, G. (1987). Plannung von Unterricht. Teil I. Weinheim Basel: Verlag Beltz.

Blackburn, Ch. H., Martin, B. N., & Hutchinson, S. (2006). The Role of Gender and How it Relates to Conflict Management Style and School Culture. Journal of Women in Educational Leadership, 4(4), 243-252.

Brady, P. (2005). Inclusionary and Exclusionary Secondary Schools: The Effect of School Culture on Student Outcomes. Interchange, 36(3), 295-311.

Chatzidimou, D. (1980). Die praktische Relevanz des sokratischen Prinzips. Frankfurt am Main: Verlag Peter Lang.

Chatzidimou, D. (1981). «Erziehung und Bildung in der Deutung bei H. M. Elzer». In: Vierteljahrsschrift für wissenschaftliche Pädagogik, Heft 2, ss. 202-209.

Chatzidimou, D. (1994). Hausaufgaben konkret. Frankfurt am Main, Berlin, Bern, New York, Paris, Wien: Verlag Peter Lang.

Chatzidimou, D. & Taratori E. (1995). Hausaufgaben.. Einstellungen deutscher und griechischer Lehrer. Frankfurt am Main, Berlin, Bern, New York, Paris, Wien: Verlag Peter Lang.

Desforges, Ch. & Aboucaar, Alb. (2003). The impact of parental involvement, parental support and family education on pupil achievement and adjustment: a literature review. Nottingham: DfES Publications.

Dichanz, G. 1980. Unterrichtsvorbereitung. Stuttgart: Verlag Klett/Schulpraxis.

Dishon, D. & O’Leary, W. (1989). A Guidebook for Coopertative Learning. Florida.

Eaker, R., & Keating, J. (2008). Collective commitments focus on change that benefits student learning. National Staff Development Council, 29(3), 14-17.

Epstein, J. L. (2001). School, family, and community partnerships: Preparing educators and improving schools. Boulder, CO: Westview Press.

Epstein, J. & Sheldon, S. (2006). Moving Forward: Ideas for Research on Family, and Community Partnerships. In: C.F. Conrad & R. Serlin (Eds.). Handbook for research in education: Engaging ideas and enriching inquiry (pp. 117-138). Thousand Oaks, CA: Sage Publications.

Goldring, L. (2002). The power of school culture. Leadership, 32(2), 32-35.

Gonschorek, G. & Schneider, Sus. (2000). Einführung in die Schulpädagogik und die Unterrrichtsplanung. Donauwoerth: Verlag Auer.

Gudjons, H. (2001). Handlungsorientiert Lehren und Lernen. Bad Heilbrunn/Obb.: Verlag Julius Klinkhardt.

Gudjons, H., Teske, R. & Winkel, R. (1983). Didaktische Theorien. Braunschweig: Verlag Westermann.

Hewitt, P. (2007). Bargaining within the school culture. Leadership, 36(5), 26-30.

Hitz, W. H., & Scanlon, D. C. (2001). Effects of instructional methodologies on student achievement, attitude and retention. Proceedings of the 28th Annual National Agricultural Education Research Conference, New Orleans, LA. http://aged.caf.wvu.edu/Research/NAERC-2001/hitz.pdf (accessed on 28/10/2011).

Horenczyk, G., & Tatar, M. (2002). Teachers’ attitudes toward multiculturalism and their perceptions of the school organizational culture. Teaching and Teacher Education, 18, 435-445.

Johnson, D. & Johnson, R. (1993). Cooperation in the Classroom, Johnson Holubec, Minnesota.

Jurasaite-Harbison, E., & Rex, L. A. (2010). School cultures as contexts for informal teacher learning. Teaching and Teacher Education, 26, 267-277.

Kant, J. (1960). Über Pädagogik, hrsg. von Prof. Dr. Dietrich,. Bad Heilbrunn obb.

Keller, J. A. & Novak, G. (1979). Kleines pädagogisches Wörterbuch. Freiburg im Breisgau.

Klafki, W. (1969). Didaktische Analyse als Kern der Unterrichtsvorbereitung. In: Auswahl, Reihe A., Hannover, 35-67.

Kron, Fr. (20044). Grundwissen Didaktik. München: Verlag Ernst Reinhardt.

McMillan, R. (2000). Competition, Parental involvement, and public school performance. National Tax Association Proceedings (pp. 150-155) http://homes.chass.utoronto.ca/~mcmillan/ntadoc.pdf (accessed 28/10/2011).

Meyer, E. / Winkel, R. (1991). Lernen in Gruppen. Hohengehren: Verlag Schneider.

Meyer, M. (1999). Bildungsdidaktik. Auf der Suche nach dem Kern der Allgemeinen Didaktik. In: Die Deutsche Schule, 123-140.

Reeves, D. (2006/7). How Do You Change School Culture?. Educational Leadership, 64(4), 92, 94.

Schroeder, H. (19992). Theorie und Praxis der Erziehung. Herausfoerdrerung an die Schule München: Verlag Oldenburg

Schulze, Th. (1978). Grundfragen der Erziehungswissenschaft. München .

Sheldon, S. B. (2003). Linking school-family-community partnerships in urban elementary schools to student achievement on state tests. Urban Review, 35(2), 149-165.

Tomuletiu, E.A., Pop, A., Oroian, M., Gorea, B. (2010). Methodological implications of the diversity of learning styles in higher education practice. In C. Rusu (Eds.), Quality management in higher education (pp. 291 – 294). Book II. Tulcea.

Tomuletiou, E.A., Filpisan, M., Stoica, M., Gorea,Br., Slev, A.M., Moraru, A. (2011). The relation between pupils’ learning style and educational performance. Procedia Social and Behavioral Sciences, 15, 1502-1506.

Vogel, A. (1974). Unterrichtsformen I. Ravensburg. Workshop Schulpädagogik, Materialien 12. Ravensburg. Workshop Schulpädagogik, Materialien 12.

Williamson, R. & Johnston, J.H.(2005). Leadership in the middle level school. Στο V.A. Anfara Jr., G. Andrews, & S.B. Mertens, The encyclopedia of middle grades education. Greenwich, CT, Information Age Publishing.

 

 

Πειράματα Φυσικής


ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 6
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ   ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 6o
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΑ ΦΥΣΙΚΗΣ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
  3 5
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποβάθρου , Γενικών Γνώσεων, Επιστημονικής Περιοχής, Ανάπτυξης Δεξιοτήτων

ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ:

 

OXI
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS ΟΧΙ
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL)  
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

 

Η ύλη του μαθήματος στοχεύει στην πραγματοποίηση του πειράματος από τους φοιτητές. Εργαζόμενοι σε ομάδες μπορούν να προσεγγίσουν βιωματικά βασικές έννοιες και αρχές της φυσικής, να εφαρμόσουν τα κατάλληλα βήματα εκτέλεσης του πειράματος μέσα από κατάλληλες πειραματικές διατάξεις και να εφαρμόσουν κατάλληλα το εργαστηριακό υλικό ώστε να διερευνήσουν/ανακαλύψουν και επαληθεύσουν τη γνώση και να αναδειχθεί μέσα από το εργαστήριο/πείραμα η άμεση σύνδεση της φυσικής με τη καθημερινή εμπειρία.

 

Με την συμπλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές/τριες θα πρέπει να είναι σε θέση:

  • Να αξιοποιούν κατάλληλα έννοιες και αρχές της επιστήμης της Φυσικής για τη κατανόηση φυσικών φαινομένων κατά την εκτέλεση των πειραματικών διαδικασιών στο πλαίσιο της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΜΑ3)
  • Να μπορούν να σχεδιάζουν, να διεξάγουν και να αξιολογούν την πειραματική διαδικασία/εργαστηριακή άσκηση θεμάτων της Φυσικής της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης, διατυπώνοντας τους στόχους, τα προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα, διερευνώντας/ανακαλύπτοντας και επαληθεύοντας τα σχετικά φυσικά φαινόμενα αξιοποιώντας τον τρόπο με τον οποίο τα προσεγγίζουν οι μαθητές (ΜA7).
  • Να μπορούν σε σχολικό επίπεδο να πραγματοποιούν κατάλληλα πειράματα με χρήση υλικών της καθημερινότητας θεμάτων της Φυσικής , προάγοντας τη κριτική και δημιουργική σκέψη, καθώς και τη διερευνητική ή αυτενεργό ή και συνεργατική μάθηση (ΜΑ6).
  • Να μπορούν να συνδέουν τις γνώσεις της επιστήμης της Φυσικής με καταστάσεις και φαινόμενα της καθημερινότητας μέσα από τον ουσιαστικό ρόλο του πειράματος στη διδασκαλία και τη μάθηση, αναγνωρίζοντας τη σπουδαιότητα όλων των παραπάνω στο ρόλο των μελλοντικών εκπαιδευτικών της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης (ΜA1).
  Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
   
 

Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών

Αυτόνομη εργασία

Ομαδική εργασία

Σχεδιασμός και διαχείριση έργων

Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής

Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

 

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
 

Το μάθημα περιλαμβάνει τη διεξαγωγή/εκτέλεση εργαστηριακών ασκήσεων/πειραμάτων με το απαιτούμενο θεωρητικό υπόβαθρο γύρω από θέματα της Μηχανικής, της Θερμότητας, του Ηλεκτρισμού, του Μαγνητισμού και της Οπτικής τα πλαίσια της Πρωτοβάθμιας Εκπαίδευσης. Οι φοιτητές/τριες μπορούν να οργανώνουν και να χρησιμοποιούν κατάλληλα πειραματικές διατάξεις, υλικά και όργανα, να επεξεργάζονται/αναλύουν μετρήσεις, να εργάζονται αυτόνομα ή και ομαδοσυνεργατικά, να εξάγουν με βάση τα αποτελέσματα σχετικά συμπεράσματα – εξήγηση φαινομένου και επαλήθευση νόμων/αρχών με βάση τους στόχους κάθε άσκησης/πειράματος. Το περιεχόμενο του μαθήματος στις 13 εβδομάδες διδασκαλίας διαμορφώνεται ως εξής:

Εβδ.        Θέμα Θεωρητικού/Εργαστηριακού Μέρους

1              ΔΟΜΗ ΠΕΙΡΑΜΑΤΟΣ -ΕΙΣΑΓΩΓΗ ΣΕ ΦΥΣΙΚΑ ΜΕΓΕΘΗ

2              ΚΙΝΗΜΑΤΙΚΗ – ΜΕΛΕΤΗ ΕΥΘΥΓΡΑΜΜΩΝ ΚΙΝΗΣΕΩΝ

3              ΜΕΛΕΤΗ ΟΜΑΛΗΣ ΚΥΚΛΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ – ΔΥΝΑΜΙΚΗ & ΝΟΜΟΙ ΝΕΥΤΩΝΑ

4              ΜΕΛΕΤΗ ΑΡΧΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ της ΟΡΜΗΣ

ΜΕΛΕΤΗ ΤΗΣ ΕΝΝΟΙΑΣ ΤΗΣ ΡΟΠΗΣ ΚΑΙ ΡΟΠΗΣ ΑΔΡΑΝΕΙΑΣ

5              ΜΕΛΕΤΗ ΑΡΧΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ της ΣΤΡΟΦΟΡΜΗΣ,

ΜΕΛΕΤΗ ΑΡΧΗΣ ΔΙΑΤΗΡΗΣΗΣ της  ΕΝΕΡΓΕΙΑΣ

6              ΜΕΛΕΤΗ ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΙΚΗΣ ΚΑΙ ΥΔΡΟΣΤΑΤΙΚΗΣ ΠΙΕΣΗΣ

7              ΜΕΛΕΤΗ ΔΙΑΦΟΡΟΠΟΙΗΣΗΣ ΤΩΝ ΕΝΝΟΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΡΜΟΤΗΤΑΣ ΚΑΙ ΘΕΡΜΟΚΡΑΣΙΑΣ,

ΔΙΑΣΤΟΛΗ ΚΑΙ ΣΥΣΤΟΛΗ ΣΩΜΑΤΩΝ, ΜΕΛΕΤΗ ΝΟΜΟΥ ΘΕΡΜΙΔΟΜΕΤΡΙΑΣ

8              ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ – ΜΕΛΕΤΗ ΤΡΟΠΩΝ ΦΟΡΤΙΣΗΣ/ΕΙΔΗ ΗΛΕΚΤΡΙΚΩΝ ΦΟΡΤΙΩΝ

9              ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ – ΜΕΛΕΤΗ ΟΡΓΑΝΩΝ ΜΕΤΡΗΣΕΩΝ, ΜΕΛΕΤΗ της ΑΝΤΙΣΤΑΣΗΣ και του ΝΟΜΟΥ OHM

10          ΗΛΕΚΤΡΙΣΜΟΣ – ΣΥΝΔΕΣΜΟΛΟΓΙΑ ΠΗΓΩΝ ΚΑΙ ΑΝΤΙΣΤΑΣΕΩΝ (σειρά και παράλληλα)

11           ΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΣ – ΜΕΛΕΤΗ ΜΟΡΦΩΝ ΜΑΓΝΗΤΙΚΩΝ ΠΕΔΙΩΝ- ΜΕΛΕΤΗ ΜΑΓΝΗΤΙΣΗΣ/ΑΠΟΜΑΓΝΗΤΙΣΗΣ ΥΛΙΚΩΝ,

ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΙΣΜΟΣ – ΜΕΛΕΤΗ ΡΕΥΜΑΤΟΦΟΡΟΥ ΑΓΩΓΟΥ ΣΕ ΜΑΓΝΗΤΙΚΗ ΒΕΛΟΝΑ (Πείραμα Oersted)

12           ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ ΗΛΕΚΤΡΟΜΑΓΝΗΤΗ – ΜΕΛΕΤΗ ΕΠΑΓΩΓΙΚΟΥ ΡΕΥΜΑΤΟΣ

13           ΟΠΤΙΚΗ – ΜΕΛΕΤΗ ΑΝΑΚΛΑΣΗΣ ΚΑΙ ΔΙΑΘΛΑΣΗΣ ΦΩΤΟΣ, ΜΕΛΕΤΗ ΕΙΔΩΛΩΝ ΣΕ ΚΑΤΟΠΤΡΑ ΚΑΙ ΦΑΚΟΥΣ, ΜΛΕΤΗ ΑΝΑΛΥΣΗΣ ΛΕΥΚΟΥ ΦΩΤΟΣ

 

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
  • Στο εργαστήριο με διενέργεια δραστηριοτήτων, πειραμάτων κλπ
  • Δια ζώσης – Πρόσωπο με πρόσωπο διδασκαλία
ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
  • Χρήση PowerPoint, χρήση διαδικτύου για τη παρουσίαση δραστηριοτήτων και πειραμάτων, e-mail
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

 

 

 

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα ΦόρτοςΕργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις 14
Σεμινάρια  
Μελέτη και ανάλυση βιβλιογραφίας  
Εκπόνηση project ομαδικού  
Δημιουργία φακέλου υλικού  
Εργαστηριακή άσκηση 25
Εκπόνηση εργασίας 40
Αυτοτελής μελέτη 46
Σύνολο Μαθήματος 125
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

Διαμορφωτική αξιολόγηση

Γλώσσα: Ελληνική

 

Ι. Γραπτή τελική εξέταση (70%)

Περιλαμβάνει:

–     Ερωτήσεις σύντομης απάντησης

–     Εργαστηριακή εργασία με χρήση υλικών της καθημερινότητας σε εφαρμογές σχετικές με καθημερινές καταστάσεις ή καταστάσεις που εμφανίζονται σε βιβλία του Δημοτικού

–     Εξαγωγή συμπερασμάτων με αιτιολόγηση

 

ΙΙ. Εκπόνηση Εργασίας (30%)

 

Περιλαμβάνει: Εκτέλεση μιας εργαστηριακής άσκησης/πειράματος σε ομαδική βάση, με κατάλληλες πειραματικές διατάξεις, μεθόδους και όργανα/εργαλεία

Κριτήρια αξιολόγησης:

  • Ορθότητα και πληρότητα των στόχων
  • Σαφήνεια, πληρότητα και συνοχή των βημάτων μιας πειραματικής διαδικασίας
  • Σαφήνεια και ορθότητα στην επιχειρηματολογία, στις ερμηνείες και στα συμπεράσματα σε κάθε πειραματική διαδικασία.

 

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Προτεινόμενα διδακτικά συγγράμματα

·      Αρναουτάκης Ι. ,Καρανίκας Γ.,Καραπαναγιώτης Β. Α. (2005), Πειράματα Φυσικής, Εκδόσεις ΓΡΗΓΟΡΗ ΧΡΙΣΤΙΝΑ κ’ ΣΙΑ

·      Unesco (2003), ΘΗΣΑΥΡΟΣ ΠΕΙΡΑΜΑΤΩΝ, ΘΕΩΡΙΑ ΚΑΙ ΠΡΑΞΗ, Εκδόσεις ΜΑΡΙΑ ΠΑΡΙΚΟΥ & ΣΙΑ ΕΠΕ

 

Πρόσθετη προτεινόμενη βιβλιογραφία

·         McDermott C.L., Shaffer S.P. (2001), Μαθήματα Εισαγωγικής Φυσικής, (μετάφραση Π. Μίχας) Εκδόσεις τυπωθήτω, Αθήνα.

·         Κουμαράς Π. (2011), Οδηγός για τη πειραματική διδασκαλία της Φυσικής, Εκδόσεις Χριστοδουλίδη, Θεσσαλονίκη

 

Συναφή Επιστημονικά Περιοδικά

·         International Journal of Science Education

·         International Journal of Science and Mathematics Education

·         International Journal of Environmental and Science Education

·         Journal of Research in Science Teaching

·         Journal of Science Teacher Education

·         Science Education

·         Research in Science Education

·         Journal of Science Education and Technology

·         Research in Science and Technological Education

 

Γλώσσα, Κοινωνία και Εκπαίδευση


ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 6
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ   ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 6o
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΓΛΩΣΣΑ, ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
3 5
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποβάθρου , Γενικών Γνώσεων, Επιστημονικής Περιοχής, Ανάπτυξης Δεξιοτήτων

ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ: OXI
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS NAI
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://eclass.duth.gr/ /
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.
Με την ολοκλήρωση του μαθήματος, ο/η φοιτητής/-τρια θα πρέπει να:

1)    Έχει κατανοήσει τους στόχους και τις έννοιες της Κοινωνιογλωσσολογίας, της Πραγματολογίας και της Ανάλυσης του Λόγου, οι οποίες σχετίζονται με την κοινωνική λειτουργία των γλωσσικών φαινομένων. Να έχει κατανοήσει τη σχέση γλώσσας, κοινωνίας/ πολιτισμού και ταυτότητας, συνδέοντας την γλώσσα, ως κοινωνικό φαινόμενο, με την ταυτότητα. (ΜΑ11, ΜΑ12).

2)    Να διαμορφωθεί η γλωσσική επίγνωση γύρω από θεμελιώδη ζητήματα ανάλυσης της κοινής νέας ελληνικής καθώς και ορισμένες από τις εκφάνσεις της γλωσσικής ετερότητας: η γλωσσική ποικιλία και η γλωσσική αλλαγή. (ΜΑ11).

3)    Έχει κατανοήσει τον γλωσσικό δανεισμό, ως παραμέτρου που επηρεάζει τη σχέση γλώσσας και κοινωνίας και την κοινωνική της χρήση. (ΜΑ11).

4)    Διακρίνει τις θεμελιώδεις διαφορές μεταξύ γραπτού και προφορικού λόγου. (ΜΑ11).

5)    Συλλέγει, να αναλύει και να μελετά τα δεδομένα και τις παραμέτρους της γλωσσικής ετερογένειας, προκειμένου να καταλήξει στην διατύπωση/επαλήθευση ερευνητικών υποθέσεων. (ΜΑ13).

6)    Έχει κατανοήσει ότι η ηλικία αποτελεί μία παράμετρο που καθορίζει τις γλωσσικές επιλογές και να εξοικειωθεί με τα χαρακτηριστικά της. (ΜΑ11, ΜΑ12)

7)    Έχει κατανοήσει ότι η χρήση της γλώσσας, ως εργαλείου σκέψης και διαχείρισης των κοινωνικών σχέσεων, διαφοροποιείται ανάλογα με το φύλο, διαμορφώνοντας στάσεις και στερεότυπα. (ΜΑ11).

8)    Έχει εξοικειωθεί με την ανίχνευση των λανθανουσών σημασιών/υπόρρητης σημασίας των γλωσσικών επιλογών και της ιδεολογίας που αυτές προωθούν. (ΜΑ11, ΜΑ12).

9)        Έχει αποκτήσει περαιτέρω εξοικείωση με την ιδεολογία, όπως αυτή διαμορφώνεται αλλά και διαμορφώνει τις γλωσσικές επιλογές. Η μύηση αυτή επιχειρείται μέσω του  παραδείγματος της γλώσσας των ΜΜΕ και της διαφήμισης. (ΜΑ11).

10)     Έχει κατανοήσει τις γλωσσικές στάσεις και προκαταλήψεις που συνοδεύουν τις γλωσσικές επιλογές αλλά και την έννοια του γλωσσικού λάθους, αξιοποιώντας εκπαιδευτικά τις κοινωνικές διαστάσεις της γλώσσας. (ΜΑ11, ΜΑ12).

11)     Έχει κατανοήσει ότι οι προκαταλήψεις των εκπαιδευτικών απέναντι στις γλωσσικές και πολιτιστικές καταβολές των μαθητών τους διαδραματίζουν καταλυτικό ρόλο στην επίδοση των τελευταίων, δημιουργώντας αρνητική εικόνα για τον εαυτό τους, με αποτέλεσμα να έχουν χαμηλές επιδόσεις, επιβεβαιώνοντας τις προσδοκίες των εκπαιδευτικών. (ΜΑ12, ΜΑ14).

12)     Έχει κατανοήσει και να ανταπεξέρχεται στις απαιτήσεις της παρουσίασης εργασιών, συνεπικουρούμενος/-η από τα εργαλεία που του/της προσφέρουν οι νέες τεχνολογίες. (ΜΑ9, ΜΑ11).

Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
   
ü Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών

ü Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις

ü Λήψη αποφάσεων

ü Αυτόνομη εργασία

ü Ομαδική εργασία

ü Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον

ü Παράγωγή νέων ερευνητικών ιδεών

ü Σεβασμός στη διαφορετικότητα και την πολυπολιτισμικότητα

ü Επίδειξη κοινωνικής, επαγγελματικής και ηθικής υπευθυνότητας και ευαισθησίας σε θέματα φύλου

ü Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής

ü Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
1.    Εισαγωγή-βασικές (κοινωνιο)γλωσσολογικές προσεγγίσεις. Σχέση γλώσσας, κοινωνίας/ πολιτισμού και ταυτότητας. Βασικές διακρίσεις της γλώσσας.

2.    Γλωσσική ποικιλία, γλωσσική αλλαγή.

3.    Γλωσσικός δανεισμός.

4.    Γραπτός και προφορικός λόγος.

5.    Μέθοδοι κοινωνιογλωσσολογικής έρευνας (συλλογή δεδομένων, μεταγραφή, ανάλυση, εθνογραφική έρευνα και παραδείγματα).

6.    Γλώσσα και ηλικία: η γλώσσα των νέων.

7.    Γλώσσα και φύλο: ευγένεια και γλωσσικός σεξισμός.

8.    Γλώσσα και ιδεολογία.

9.    Η γλώσσα των Μέσων Μαζικής Ενημέρωσης και της διαφήμισης.

10. Γλωσσικές στάσεις και προκαταλήψεις. Το γλωσσικό λάθος.

11. Γλώσσα και εκπαίδευση. Γλωσσικές προκαταλήψεις στο σχολείο.

12. Παρουσίαση εργασιών.

13. Ανακεφαλαίωση.

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
Διά ζώσης
ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
Ηλεκτρονική πλατφόρμα e-class, power point, διαδίκτυο.

Ένα μέρος της επικοινωνίας με τους/τις φοιτητές/-τριες πραγματοποιείται ηλεκτρονικά μέσω e-mail

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

 

 

 

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις 39
Σεμινάρια
Μελέτη και ανάλυση βιβλιογραφίας 25
Εκπόνηση project ομαδικού
Δημιουργία φακέλου υλικού
Συγγραφή εργασίας/εργασιών 31
Αυτοτελής Μελέτη 30
Σύνολο Μαθήματος 125
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

Γλώσσα Αξιολόγησης: Ελληνική

1.   Εκπόνηση γραπτής εργασίας και παρουσίαση.

2.   Τελική εξέταση.

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.   Αρχάκης Αργύρης & Κονδύλη Μαριάννα. (2002). Εισαγωγή σε ζητήματα κοινωνιογλωσσολογίας. Αθήνα: Νήσος. Κωδικός Εύδοξου 12719140.

2.   Αρχάκης Αργύρης, Τσάκωνα Βίλλυ. (2019). Ταυτότητες, αφηγήσεις και γλωσσική Εκπαίδευση. Αθήνα: Πατάκης.

3.   Γεωργακοπούλου Αλεξάνδρα & Γούτσος Διονύσης. (1999). Κείμενο και επικοινωνία. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

4.   Holmes Janet. (2016).  Εισαγωγή στην Κοινωνιογλωσσολογία. Αθήνα: Πατάκης.

5.   Κωστούλα-Μακράκη Νέλλη. (2001). Γλώσσα και κοινωνία. Αθήνα: Μεταίχμιο. Κωδικός Εύδοξου 24023

6.   Lee McKay S. & Hornberger N.H. (2009). Κοινωνιογλωσσολογία και διδασκαλία της γλώσσας. Αθήνα: Επίκεντρο.

7.   Spinillo Alina, Pratt Chris, Ongstad Sigmund, Allal Linda, Lopez Lucie Mottier, Lehraus Katia, Forget Alexia, Κωστούλη Τριανταφυλλιά, Myhill Debra. (2009). Ο γραπτός λόγος σε κοινωνικοπολιτισμικά πλαίσια. Θεσσαλονίκη: Επίκεντρο.

8.   Trudgill Peter. (1974). Sociolinguistics: An introduction to language and society. London: Penguin.

9.   Τσοκαλίδου Ρούλα. (1996). Το φύλο της γλώσσας. Οδηγός μη-σεξιστικής γλώσσας για τον δημόσιο ελληνικό λόγο. Αθήνα: Σύνδεσμος Ελληνίδων Επιστημόνων-Βιβλιοπωλείο της Εστίας.

10.     Τσοκαλίδου Ρούλα & Χατζησαββίδης Σωφρόνης. (2008). Κοινωνιογλωσσολογικές Αναζητήσεις: ερευνητικά δεδομένα. Θεσσαλονίκη: Βάνιας.

11.     Φραγκουδάκη Άννα. (1999). Γλώσσα και Ιδεολογία. Κοινωνιολογική προσέγγιση της Ελληνικής Γλώσσας. Αθήνα: Εκδόσεις Οδυσσέας.

12.     Χριστίδης Αναστάσιος-Φοίβος. (2001). Εγκυκλοπαιδικός Οδηγός για τη γλώσσα. Θεσσαλονίκη: Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.

13.     Wells Gordon. (1985). Language development in the pre-school years. Cambridge/New York: Cambridge University Press.

 

Πολυπολιτισμικότητα, Ταυτότητες κι Εκπαίδευση


ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 6
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ   ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 6o
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΠΟΛΥΠΟΛΙΤΙΣΜΙΚΟΤΗΤΑ, ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ ΚΑΙ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
  3 5
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

 

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ

 

ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ:

 

OXI
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS NAI
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://eclass.duth.gr/ /
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.
Με την επιτυχή περάτωση της παρακολούθηση του μαθήματος, οι φοιτητές και οι φοιτήτριες:

– να έχουν κατανοήσει σε βάθος την πολυπλοκότητα του εκπαιδευτικού έργου και να έχουν συνειδητοποιήσει την ευθύνη, τους περιορισμούς αλλά και τις δυνατότητες του ρόλου τους. (MA1)

-να μπορούν παρατηρούν, να περιγράφουν, να ερμηνεύουν και να αναλύουν κριτικά την εκπαιδευτική πράξη, λαμβάνοντας υπόψη τις πραγματικές συνθήκες και προϋποθέσεις του εκπαιδευτικού έργου και αξιοποιώντας την θεωρητική παιδαγωγική γνώση. (MA2)

– να μπορούν να σχεδιάζουν, να διεξάγουν και να αξιολογούν την διδασκαλία τους λαμβάνοντας υπόψη τις ατομικές και τις κοινωνικοπολιτισμικές προϋποθέσεις μάθησης των μαθητών και να διατυπώνουν με σαφήνεια στόχους και προσδοκώμενα μαθησιακά αποτελέσματα, στην κατεύθυνση της διαφοροποιημένης και της συμπεριληπτικής εκπαίδευσης. (MA7)

– να  είναι σε θέση να προσεγγίζουν με παιδαγωγικό τρόπο την διαφορετικότητα και την πολυπολιτισμικότητα στην σχολική τάξη. (MA12)

– να έχουν συνειδητοποιήσει και να μπορούν, να τροποποιούν, να διευρύνουν και να συστηματοποιούν διαρκώς την προσωπική τους παιδαγωγική θεωρία, με βάση την οποία διαμορφώνουν, αξιολογούν  και αναστοχάζονται με αυτοκριτική διάθεση  την παιδαγωγική-διδακτική τους πράξη. (MA15)

 

  Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
   
– Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών

– Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις

– Λήψη αποφάσεων

Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον

Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα

Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής

Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

 

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Το μάθημα αναπτύσσεται σε 13 ενότητες με το ακόλουθο περιεχόμενο.

1) Γνωριμία με τη τάξη – παρουσίαση του τρόπου διεξαγωγής του μαθήματος – παρουσίαση του περιεχομένου του μαθήματος – διερεύνηση των προσδοκιών των φοιτητών από το μάθημα – διερεύνηση προϋπαρχουσών σχετικών γνώσεων – παρουσίαση βιβλιογραφίας – παρουσίαση τρόπου ελέγχου καταλληλότητας βιβλιογραφίας – παρουσίαση τρόπου αξιολόγησης.

2) πληροφορία – γνώση, νοητικές κατασκευές, ιδεολογία, αναπαραστάσεις, υποκειμενικότητα – αντικειμενικότητα

3) Εκπαίδευση (λειτουργίες με έμφαση στην αναπαραγωγή). Εκπαίδευση στη μετανεωτερικότητα.

4) Ετερότητα (βιολογική – πολιτισμική). Ταυτότητα (ατομική – συλλογική)  Διαδικασίες συγκρότησης. Πλαίσιο. Οικείος – Ξένος .Το ζήτημα του ορίου.

5+6) Περί πολιτισμού. Φυσικοποίηση. Εξελικτικός οικουμενισμός – πολιτισμικός σχετικισμός. Εσενσιαλισμός – κονστρουξιονσμός

7) Περί Ρατσισμού

8) Περί εθνικισμού. Συγκρότηση του έθνος-Κράτους. Εθνικός (;) πολιτισμός. Εθνική παιδεία (έμφαση στον ομοιογενοποιητικό ρόλο)

9+10 ) Διαχείριση πολιτισμικής ποικιλότητας στη σχολική τάξη. Υπόθεση Ελλείμματος – Υπόθεση διαφοράς. Μοντέλα διαχείρισης (Αφομοίωση- ενσωμάτωση- αντιρατσιστικό – πολυπολιτισμικό – διαπολιτισμικό)

11) Βασικές αρχές διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Παράθεση. Κριτική ανάγνωση. Περί τουριστικής και αγωνιστής διαπολιτισμικής εκπαίδευσης. Το ζήτημα της ανισότητας.

12) Διαχείριση πολιτισμικής ετερότητας από το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα μέχρι το 1990. Μειονοτικά εκπαιδευτικά συστήματα – εκπαίδευση μειονοτήτων

13) Διαχείριση πολιτισμικής ετερότητας στην Ελλάδα 1990 και εξής. Τα μεγάλα εθνικά προγράμματα. Κριτική. Νομοθεσία. Σύγχρονα ζητήματα – εκπαίδευση μεταναστών και προσφύγων.

 

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
 

Πρόσωπο με πρόσωπο

ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
 

Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία

Χρήση Τ.Π.Ε. στην Επικοινωνία με τους φοιτητές

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

 

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις 39
Σεμινάρια  
Μελέτη και ανάλυση βιβλιογραφίας 86
   
   
Σύνολο Μαθήματος 125
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

Γλώσσα Αξιολόγησης, Μέθοδοι αξιολόγησης, Διαμορφωτική  ή Συμπερασματική, Δοκιμασία Πολλαπλής Επιλογής, Ερωτήσεις Σύντομης Απάντησης, Ερωτήσεις Ανάπτυξης Δοκιμίων, Επίλυση Προβλημάτων, Γραπτή Εργασία, Έκθεση / Αναφορά, Προφορική Εξέταση, Δημόσια Παρουσίαση, Εργαστηριακή Εργασία, Κλινική Εξέταση Ασθενούς, Καλλιτεχνική Ερμηνεία, Άλλη / Άλλες

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

Γλώσσα Αξιολόγησης: Ελληνική

Γραπτή πρόοδος περί τα μέσα του εξαμήνου και γραπτή αξιολόγηση στο τέλος του εξαμήνου.

Αμφότερες περιλαμβάνουν ερωτήσεις πολλαπλής επιλογής, ερωτήσεις κρίσεως (σύγκριση θέσεων από διαφορετικές σχολές σκέψεις, εντοπισμού σχολής σκέψης στην οποία ανήκει μια θέση) και ανάπτυξης σύντομων δοκιμίων (απαντήσεις στην ερώτηση «τι θα κάνατε αν …», «γιατί επιλέγετε αυτή τη θέση;» σε ποια σχολή σκέψης ανήκει αυτή η θέση;» κλπ)

Τα κριτήρια αξιολόγησης αναφέρονται σε κείμενο με γενικές πληροφορίες για το μάθημα που αναρτάται στο e-class στις αρχές του εξαμήνου.

 

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
– Banks, 2004, Εισαγωγή στην Πολυπολιτισμική Εκπαίδευση, Αθήνα: Παπαζήσης

– Ben Jelloun, T., 1998, Ο ρατσισμός όπως τον εξήγησα στην κόρη μου, Αθήνα: Λιβάνης

– Γκόβαρης, Χρ., 2001, Εισαγωγή στη διαπολιτισμική εκπαίδευση, Αθήνα: Ατραπός

– Γκότοβος, Α., 2003, Εκπαίδευση και. Ετερότητα Ζητήματα Διαπολιτισμικής Παιδαγωγικής, Αθήνα: Μεταίχμιο.

– Coehlo, E. (Επιμ. Τρέσσου Ε. & Μητακίδου Σ.), 2007, Διδασκαλία και μάθηση στα πολυπολιτισμικά σχολεία, Θεσσαλονίκη: Επίκεντρο.

– Δαμανάκης, Μ., 2004, Η Εκπαίδευση των Παλιννοστούντων και Αλλοδαπών Μαθητών στην Ελλάδα,  Διαπολιτισμική Προσέγγιση, Αθήνα: Gutenberg

– Μααλούφ, Α., 1999, Φονικές ταυτότητες , Αθήνα : Ωκεανίς

– Μαυρομμάτης, Γ, Τσιτσελίκης, Κ, 2004, «Η εκπαίδευση των μεταναστών στην Ελλάδα 1990 – 2003: πολιτικές και πρακτικές», στο Παύλου, Μ, – Χριστόπουλος, Δ, (επιμ.) Η Ελλάδα της μετανάστευσης: Κοινωνική συμμετοχή, δικαιώματα και ιδιότητα του πολίτη, εκδ. Κριτική – ΚΕΜΟ, Αθήνα, 2004, σσ. 121 – 140.

– Παπαταξιάρχης, Ε., 2006, (επιμ.), Περιπέτειες της ετερότητας: η παραγωγή της πολιτισμικής διαφοράς στη σημερινή Ελλάδα. Αθήνα: Αλεξάνδρεια.

– Strauss, C-L, 2003 (1952), Φυλές και Ιστορία, Αθήνα: Πατάκης

– Ταίηλορ, Τσ., 1997, Πολυπολιτισμικότητα, Αθήνα: Πόλις

– Τσιακαλός, Γ., 2000, Οδηγός Αντιρατσιστικής Εκπαίδευσης, Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα

– Φραγκουδάκη, Α., Δραγώνα, Θ., 1997, “Τι είν’ η Πατρίδα μας;” Εθνοκεντρισμός στην Εκπαίδευση, Αθήνα: Αλεξάνδρεια

 

Εκπαιδευτικά Περιβάλλοντα Προγραμματισμού και Εφαρμογές


ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 6
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ   ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 6ο
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΑ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΑ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΕΦΑΡΜΟΓΕΣ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
  3 5
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποβάθρου, Γενικών Γνώσεων, Επιστημονικής Περιοχής, Ανάπτυξης Δεξιοτήτων

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ: OXI
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS NAI
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://eclass.duth.gr/courses/ALEX03320/
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

 

Το μάθημα εξοικειώνει τους φοιτητές με τα χαρακτηριστικά εκπαιδευτικών περιβαλλόντων προγραμματισμού (λογισμικά προγραμματισμού), συστήματα ρομποτικής, μικροελεγκτών, φορητών συσκευών) και τις δυνατότητες αξιοποίησής τους στη διδασκαλία και μάθηση των γνωστικών αντικειμένων της υποχρεωτικής εκπαίδευσης. Η προσέγγιση αξιοποιεί τον προγραμματισμό ως γνωστικό εργαλείο για την οργάνωση και την ανάπτυξη ικανοτήτων επίλυσης προβλήματος, μεταγνώσης και μορφών σκέψης, όπως η αναλυτική, η δημιουργική και η υπολογιστική με εφαρμογές στα περισσότερα γνωστικά αντικείμενα (π.χ., πεδία STEΑM).

Το μάθημα, υποστηρίζει τους φοιτητές στην ανάπτυξη γνώσεων, δεξιοτήτων και ικανοτήτων σχεδιασμού, ανάπτυξης και υλοποίησης μαθησιακών δραστηριοτήτων /σεναρίων στο πλαίσιο των οποίων αξιοποιούνται κατάλληλα τα παραπάνω εκπαιδευτικά προγραμματιστικά περιβάλλοντα.

Με την ολοκλήρωση των ενοτήτων του μαθήματος, οι φοιτητές αναμένεται να είναι σε θέση να:

·         διακρίνουν και να περιγράφουν τα χαρακτηριστικά εκπαιδευτικών προγραμματιστικών περιβαλλόντων (λογισμικά προγραμματισμού, συστήματα ρομποτικής, μικροελεγκτών, φορητών συσκευών) (ΜΑ9)

·         περιγράφουν τη συμβολή των εκπαιδευτικών περιβαλλόντων προγραμματισμού στην ανάπτυξη της ικανότητας της Υπολογιστικής σκέψης (ΜΑ9, ΜΑ11)

·         διακρίνουν τη συμβολή της εκπαιδευτικής ταυτότητάς τους στην αξιοποίηση εκπαιδευτικών περιβαλλόντων προγραμματισμού στη διδασκαλία και μάθηση (ΜΑ1)

·         σχεδιάζουν δραστηριότητες/σενάρια στο πλαίσιο των προγραμμάτων σπουδών της υποχρεωτικής εκπαίδευσης με βάση τη θεωρητική παιδαγωγική γνώση, την επιλογή και αξιοποίηση κατάλληλων εκπαιδευτικών προγραμματιστικών περιβαλλόντων, τον διδακτικό μετασχηματισμό του γνωστικού αντικειμένου αναφοράς και τα χαρακτηριστικά των μαθητών (ΜΑ3, ΜΑ4, ΜΑ5, ΜΑ6, ΜΑ7, ΜΑ9)

·         συστηματοποιούν τη σκέψη τους για την ανάλυση και σύνθεση δεδομένων σε ατομικό ή/και ομαδικό πλαίσιο εργασίας κατά τη δημιουργία ολοκληρωμένων προγραμματιστικών έργων (ΜΑ11, ΜΑ14)

·         διεξάγουν έρευνα πεδίου προκειμένου να σχεδιάζουν τη συμβολή εκπαιδευτικών περιβαλλόντων προγραμματισμού στην αντιμετώπιση διδακτικών/μαθησιακών προβλημάτων (ΜΑ12, ΜΑ13)

·         να αναστοχάζονται και να αξιολογούν κριτικά την παιδαγωγική-διδακτική τους πράξη σχετικά με τον σχεδιασμό και την υλοποίηση διδακτικών/μαθησιακών σεναρίων με αξιοποίηση εκπαιδευτικών περιβαλλόντων προγραμματισμού (ΜΑ2, ΜΑ7, ΜΑ8, ΜΑ15).

 

  Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
   
 

• Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών.

• Προσαρμογή σε νέες καταστάσεις.

• Αυτόνομη εργασία.

• Λήψη αποφάσεων.

• Ομαδική                        εργασία.

• Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον.

• Σχεδιασμός και διαχείριση έργων.

• Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα

• Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης.

• Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής.

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Το μάθημα περιλαμβάνει τις εξής ενότητες:

1.Υπάρχουσες αντιλήψεις, εννοιολογικές αποσαφηνίσεις για τα εκπαιδευτικά περιβάλλοντα προγραμματισμού (Προγραμματισμός-Πληροφορική-ΤΠΕ-Υπολογιστική σκέψη-ταξινόμηση περιβαλλόντων προγραμματισμού)- και ανάδειξη της ταυτότητας του εκπαιδευτικού ως παραμέτρου ένταξής τους στην εκπαίδευση

2.Διδακτική προσέγγιση βασικών εννοιών/δομών προγραμματισμού

3.-6. Οπτικός προγραμματισμός (Scratch, ScratchJr)

7.-10. Εκπαιδευτικά περιβάλλοντα υλικού προγραμματισμού (προγραμματιζόμενα ρομπότ, κατασκευαστική ρομποτική, μικροελεγκτές)

11. Περιβάλλοντα προγραμματισμού φορητών συσκευών και εκπαιδευτικές εφαρμογές

12. Αρχές σχεδιασμού δραστηριοτήτων για την αντιμετώπιση διδακτικών/μαθησιακών προβλημάτων με κατάλληλη αξιοποίηση προγραμματιστικών περιβαλλόντων, στο πλαίσιο των προγραμμάτων σπουδών της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (ή/και σε διαθεματικές δραστηριότητες STEAM)

13. Αρχές σχεδιασμού σεναρίων για την αντιμετώπιση διδακτικών/μαθησιακών προβλημάτων με κατάλληλη αξιοποίηση προγραμματιστικών περιβαλλόντων, στο πλαίσιο των προγραμμάτων σπουδών της υποχρεωτικής εκπαίδευσης (ή/και σε διαθεματικές δραστηριότητες STEAM)

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
Πρόσωπο            με           πρόσωπο             διδασκαλία και εργαστηριακές ασκήσεις στο εργαστήριο Η/Υ

 

 

ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
Υποστήριξη του μαθήματος μέσω της ηλεκτρονικής πλατφόρμας eclass.duth.gr

Επικοινωνία με τους φοιτητές μέσω e-class και e-mail

Χρήση λογισμικού παρουσιάσεων (Powerpoint)

Χρήση λογισμικού και συσκευών (ρομποτικών, κινητών, μικροελεγκτών)

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις

(13 μαθήματα Χ3 ώρες)

39
Μελέτη και ανάλυση βιβλιογραφίας

(“e-portfolio)

20
Εβδομαδιαίες ατομικές και ομαδικές εργασίες

(“e-portfolio)

10
Ομαδική εκπόνηση μελέτης (δραστηριότητες ή/και σενάριο για εφαρμογή τάξη

(“e-portfolio)

20
Άσκηση πεδίου (υλοποίηση δραστηριοτήτων ή/και σεναρίου σε τάξη)

(“e-portfolio)

16
Συγγραφή τελικής ομαδικής εργασίας

(“e-portfolio)

10
Συγκρότηση e-portfolio-Δημόσια παρουσίαση-Τελική εξέταση 10
   
Σύνολο Μαθήματος 125
   
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

 

Αναφέρονται ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

Η διαδικασία της αξιολόγησης περιγράφεται στο e-class και έχει ως εξής:

·          Ατομικές και ομαδικές εργασίες (δραστηριότητες με χρήση των προγραμματιστικών περιβαλλόντων που παρουσιάζονται στις διαλέξεις) (20%)

·          Υλοποίηση σε τάξη (20%)

·          Γραπτή εργασία (Τεκμηρίωση του σχεδιασμού και υλοποίησης δραστηριοτήτων ή/και σεναρίων σε τάξη με αξιοποίηση εκπαιδευτικών περιβαλλόντων προγραμματισμού-Κριτικός στοχασμός σχετικά με τη συμβολή των εκπαιδευτικών περιβαλλόντων προγραμματισμού στην ανάπτυξη της υπολογιστικής σκέψης- σύνδεση με την επαγγελματική ανάπτυξη στην περιοχή) (35%)

·          Συγκρότηση και δημόσια παρουσίαση eportfolio– Τελική εξέταση (25%)

 

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
Προτεινόμενα διδακτικά συγγράμματα:

Κόμης, Β. (2005). Εισαγωγή στη Διδακτική της Πληροφορικής. Αθήνα: Εκδόσεις Κλειδάριθμος [ISBN 960-209-825-2].

Forouzan, B. (2015). Εισαγωγή στην επιστήμη των υπολογιστών. Αθήνα: Κλειδάριθμος.

-Πρόσθετη προτεινόμενη βιβλιογραφία:

Δημητριάδης, Σ. (2015). Κονστραξιονισμός. Ελληνικά Ακαδημαϊκά Ηλεκτρονικά Συγγράμματα και Βοηθήματα (https://repository.kallipos.gr/handle/11419/3404).

Κόμης, Β., Depover, C., & Karsenti, T. (2010), Διδασκαλία με τη χρήση της Τεχνολογίας, προώθηση της μάθησης, ανάπτυξη ικανοτήτων. Αθήνα: Εκδόσεις Κλειδάριθμος [ISBN: 978-960-461-382-3].

Μικρόπουλος, Α., Μπέλλου, Ι. (2010). Σενάρια διδασκαλίας με υπολογιστή, Αθήνα: Κλειδάριθμος.

Στυλιαράς, Γ. & Δήμου, Β. (2015). Διδακτική της πληροφορικής. Ελληνικά Ακαδημαϊκά Ηλεκτρονικά Συγγράμματα και Βοηθήματα (https://repository.kallipos.gr/handle/11419/722).

Συναφή επιστημονικά περιοδικά:

Computers and Education (https://www.journals.elsevier.com/computers-and-education/)

Contemporary issues in technology and teacher education ()https://citejournal.org/

Education and Information Technologies (https://www.springer.com/journal/10639)

Journal of Educational Technology & Society (https://www.j-ets.net/)

Journal of Pre-College Engineering Education Research (J-PEER) https://docs.lib.purdue.edu/jpeer/

Journal of Technology and Teacher Education (JTATE) (http://site.aace.org/pubs/jtate/)

Θέματα Επιστημών και Τεχνολογίας στην Εκπαίδευση (http://earthlab.uoi.gr/thete/index.php/thete)

 

-Πρακτικά συνεδρίων

ΕΤΠΕ (Ελληνική Επιστημονική Ένωση Τεχνολογιών Πληροφορίας & Επικοινωνιών στην Εκπαίδευση) (http://www.etpe.gr).

 

Αριθμητικός και γεωμετρικός λογισμός στο δημοτικό σχολείο


ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 6
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ   ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ Εαρινό (6ο)
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΑΡΙΘΜΗΤΙΚΟΣ ΚΑΙ ΓΕΩΜΕΤΡΙΚΟΣ ΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΟ ΔΗΜΟΤΙΚΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
  3 5
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποβάθρου , Γενικών Γνώσεων, Επιστημονικής Περιοχής, Ανάπτυξης Δεξιοτήτων

ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ ΔΕΞΙΟΤΗΤΩΝ
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ:

 

OXI
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS NAI
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) http://utopia.duth.gr/~xsakonid/
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

 

Στόχος του μαθήματος είναι να δοθεί η δυνατότητα στους φοιτητές να εντρυφήσουν σε κρίσιμα ζητήματα εκπαίδευσης σε δυο από τους πλέον θεμελιώδεις λογισμούς του Προγράμματος Σπουδών (ΠΣ) των μαθηματικών της υποχρεωτικής εκπαίδευσης και δη του Δημοτικού Σχολείου, του αριθμητικού και του γεωμετρικού.

Με την ολοκλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές αναμένεται να είναι σε θέση:

·      να προσδιορίζουν το περιεχόμενο των όρων ‘αριθμητικός γραμματισμός’, ‘εναρίθμηση’ (numeracy)και ‘ενάριθμος πολίτης’ (numerate citizen) (ΜΑ11)

·      να διακρίνουν τις συνιστώσες της αριθμητικής και της χωρικής σκέψης, τη διαδικασία ανάπτυξής τους και τον τρόπο αλληλεπίδρασης μεταξύ τους (ΜΑ3)

·      να αναγνωρίζουν την ανάπτυξη των αριθμητικών και γεωμετρικών εννοιών και της αντίστοιχης σκέψης στα Προγράμματα Σπουδών, στα σχολικά εγχειρίδια  και στις δραστηριότητες που εμπλέκονται οι μαθητές στην τάξη και να την διευκολύνουν διδακτικά (ΜΑ4)

·      να επιλέγουν κατάλληλες προσεγγίσεις, δραστηριότητες και υλικά για να βοηθήσουν όλους τους τους μαθητές να αναπτύξουν τον αριθμητικό και γεωμετρικό τους λογισμό σε ικανοποιητικό επίπεδο (δηλαδή, να αξιοποιούν κατάλληλους πόρους) (ΜΑ7 & ΜΑ11).

 

  Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
   
·  Λήψη αποφάσεων

·  Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον

·  Παραγωγή νέων ερευνητικών ιδεών

·  Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα

·  Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
1. Εισαγωγικά:  η σημασία του αριθμητικού και του γεωμετρικού λογισμού

2.  Σύγχρονες θεωρήσεις της μαθηματικής εκπαίδευσης

3. Αριθμητικές έννοιες και αριθμητική σκέψη στο δημοτικό σχολείο

4. Η μάθηση και η διδασκαλία του αριθμού στα ΑΠ, τα σχολικά εγχειρίδια και στην τάξη

5. Επίλυση αριθμητικών προβλημάτων και ρεαλιστικά μαθηματικά

6. Γεωμετρικές έννοιες και γεωμετρική σκέψη στο δημοτικό σχολείο

7. Η μάθηση και η διδασκαλία της Ευκλείδειας Γεωμετρίας στα ΑΠ, τα σχολικά εγχειρίδια και στην τάξη

8. Επίλυση προβλημάτων γεωμετρίας στο PISA

9.  H θεωρία van Hiele και η διδακτική πράξη

10.  Οι έννοιες του μαθηματικού γραμματισμού στην περίπτωση του αριθμητικού και του γεωμετρικού λογισμού

11. Ο αριθμητικός και ο γεωμετρικός γραμματισμός στην τάξη: δραστηριότητες και διδακτική διαχείριση

12.  Δραστηριότητες για την καλλιέργεια του αριθμητικού και του γεωμετρικού γραμματισμού

13. Εφαρμογές στην τάξη: η διδακτική διαχείριση δραστηριοτήτων αριθμητικού και γεωμετρικού γραμματισμού

 

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
Πρόσωπο με πρόσωπο
ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
Χρήση ΤΠΕ στη διδασκαλία και στην επικοινωνία με τους φοιτητές

 

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

Διαλέξεις, Σεμινάρια, Εργαστηριακή Άσκηση, Άσκηση Πεδίου, Μελέτη & ανάλυση βιβλιογραφίας, Φροντιστήριο, Πρακτική (Τοποθέτηση), Κλινική Άσκηση, Καλλιτεχνικό Εργαστήριο, Διαδραστική διδασκαλία, Εκπαιδευτικές επισκέψεις, Εκπόνηση μελέτης (project), Συγγραφή εργασίας / εργασιών, Καλλιτεχνική δημιουργία, κ.λπ.

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις 39
Μικρής κλίμακας εργασίες (3-4)  που συζητούνται στο μάθημα 40
Εργασία στο πεδίο (μικρής κλίμακας project) 15
Παρουσίαση portfolio εργασιών  05
Μελέτη για εξετάσεις 20
Γραπτή εξέταση με 48ωρη προθεσμία απαντήσεων 06
   
Σύνολο Μαθήματος 125
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

Γλώσσα Αξιολόγησης, Μέθοδοι αξιολόγησης, Διαμορφωτική  ή Συμπερασματική, Δοκιμασία Πολλαπλής Επιλογής, Ερωτήσεις Σύντομης Απάντησης, Ερωτήσεις Ανάπτυξης Δοκιμίων, Επίλυση Προβλημάτων, Γραπτή Εργασία, Έκθεση / Αναφορά, Προφορική Εξέταση, Δημόσια Παρουσίαση, Εργαστηριακή Εργασία, Κλινική Εξέταση Ασθενούς, Καλλιτεχνική Ερμηνεία, Άλλη / Άλλες

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

 

Η αξιολόγηση έχει διαμορφωτικό χαρακτήρα και περιλαμβάνει:

·   Συγγραφή μικρής έκτασης / κλίμακας εργασιών

·   Εργασία στο πεδίο

·  Παρουσίαση portfolio εργασιών

·   Γραπτή εξέταση

 

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.    Προτεινόμενα διδακτικά συγγράμματα

 

Kamii – Kazuko, C & Declark, G. (2011). Τα παιδιά ξανα-εφευρίσκουν την αριθμητική. Αθήνα: Πατάκης.

Κολέζα, Ε. (2009). Θεωρία και πράξη στη διδασκαλία των μαθηματικών. Αθήνα: Μοτίβο – Τόπος.

 

2.    Πρόσθετη προτεινόμενη βιβλιογραφία

 

Ελληνική βιβλιογραφία

Ζαχάρος, Κ. (2007). Οι μαθηματικές έννοιες στην προσχολική εκπαίδευση και η διδασκαλία τους. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Λεμονίδης, Χ. (1994). Περίπατος στη μάθηση της στοιχειώδους αριθμητικής. Θεσσαλονίκη: Αφοι Κυριακίδη.

Λεμονίδης, Χ. (2013). Μαθηματικά της Φύσης και της Ζωής. Θεσσαλονίκη: Ζυγός

Λεμονίδης, Χ. (2017). Στην τροχιά των ρητών. Θεσσαλονίκη: Κυριακίδης Μονοπρόσωπη ΙΚΕ.

Τριανταφυλλίδης, Τ. & Σδρόλιας, Κ. (2005). Βασικές Μαθηματικές Έννοιες για τον εκπαιδευτικό της πρωτοβάθμιας εκπαίδευσης. Αθήνα: Τυπωθήτω.

Χασάπης, Δ. (2000). Διδακτική βασικών μαθηματικών εννοιών: Αριθμοί και αριθμητικές πράξεις. Αθήνα: Μεταίχμιο.

Nunes, Τ. & Bryant, P. (2007) Τα παιδιά κάνουν μαθηματικά. Αθήνα: Τυπωθήτω.

Van de Walle, J. (2005). Μαθηματικά για το Δημοτικό και το Γυμνάσιο.  Αθήνα: Τυπωθήτω.

 

Ξενόγλωσση βιβλιογραφία

 

Gutstein, E. (2006). Reading and writing the world with mathematics: Toward a pedagogy for social justice. New York: Routledge.

Department of Basic Education (2011). Mathematical literacy. National curriculum statement. Further education and training phase. Grades 10–12. http://www.education.gov.za/Curriculum/CurriculumAssessmentPolicyStatements/CAPSFETPhase/tabid/420/Default.aspx. Accessed 8 Nov 2012.

 

3.    Συναφή επιστημονικά περιοδικά (ελληνόγλωσσα και ξενόγλωσσα):

·         Educational Studies in Mathematics

·         For the Learning of Mathematics

·         Journal for Research in Mathematics Education

·         Zentralblatt für Didaktik der Mathematik (ZDM) The International Journal on Mathematics Education

·         Έρευνα στη Διδακτική των Μαθηματικών

 

Η Επικοινωνία στην Εκπαιδευτική Διαδικασία


ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 6
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ   ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 6ο
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ Η ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΤΗΝ ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΗ ΔΙΑΔΙΚΑΣΙΑ
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ

 

ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
3 5
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

Υποβάθρου , Γενικών Γνώσεων, Επιστημονικής Περιοχής, Ανάπτυξης Δεξιοτήτων

ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ:

 

OXI
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS NAI
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://eclass.duth.gr//
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.
Με την ολοκλήρωση των διαλέξεων του μαθήματος οι φοιτητές/τριες θα είναι σε θέση:

·       να περιγράφουν την έννοια της «επικοινωνίας» και του «επικοινωνιακού εγγραμματισμού» και να αναφέρουν τις κυριότερες μορφές της προσδιορίζοντας τα κριτήρια διαχωρισμού της (ΜΑ11),

·       να αντιλαμβάνονται την αξία της λεκτικής επικοινωνίας στο χώρο της αγωγής και να αναλύουν τις στρατηγικές που χρησιμοποιεί ο εκπαιδευτικός για τον εμπλουτισμό και τη βελτίωσή της (Μ5, Μ7, Μ12, Μ14),

·       να αναγνωρίζουν τις δυνατότητες της μη λεκτικής επικοινωνίας στην εκπαίδευση και να αξιοποιούν τις παραμέτρους της (Μ5, Μ12, Μ14),

·       να διακρίνουν τα είδη αγωγής που προκύπτουν από την επικοινωνιακή σχέση εκπαιδευτικού-μαθητών και να ταξινομούν τους επικοινωνιακούς τύπους εκπαιδευτικών με κριτήριο την παιδαγωγική και διδακτική τους συμπεριφορά (Μ1, Μ5, Μ14),

·       να προσδιορίζουν τους έμψυχους και άψυχους παράγοντες που συνδιαμορφώνουν το σχολικό επικοινωνιακό πλαίσιο και καθορίζουν τη δυναμική του (Μ5, Μ6),

·       να γνωρίζουν τα αίτια και τις μορφές των κρυφών και φανερών συγκρούσεων που αποτελούν μέρος της καθημερινής ζωής μιας σχολικής μονάδας και να υποδεικνύουν τρόπους πρόληψης και αποτελεσματικής διαχείρισής τους (Μ10, Μ12, Μ14).

 

Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
   
 

·       Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών.

·       Λήψη αποφάσεων.

·       Αυτόνομη εργασία.

·       Εργασία σε διεπιστημονικό περιβάλλον.

·       Σεβασμός στη διαφορετικότητα και στην πολυπολιτισμικότητα.

·       Προαγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης.

 

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
1: Επικοινωνία. Έννοια, σημασία, ορισμός.

2: Μορφές επικοινωνίας.

3: Επικοινωνιακός εγγραμματισμός.

4: Λεκτική επικοινωνία. Στρατηγικές καλλιέργειας.

5: Μη λεκτική επικοινωνία στην εκπαίδευση.

6: Εμπόδια, προβλήματα και διαταραχές επικοινωνίας στο σχολικό περιβάλλον.

7: Εκπαιδευτική Επικοινωνία. Πεδία μελέτης.

8: Οργάνωση παιδαγωγικής επικοινωνίας. Είδη αγωγής.

9: Παράγοντες διαμόρφωσης επικοινωνιακού πλαισίου στο σχολικό περιβάλλον.

10: Επικοινωνιακοί τύποι εκπαιδευτικών.

11: Σχολική επικοινωνιακή συμβουλευτική.

12-13: Επικοινωνιακές συγκρούσεις εντός σχολείου. Αίτια, μορφές, τρόποι διαχείρισης.

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
Πρόσωπο με πρόσωπο
ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
Χρήση ΤΠΕ στη διδασκαλία, στην εργαστηριακή εκπαίδευση και στην επικοινωνία με τους φοιτητές

 

 

ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

Διαλέξεις, Σεμινάρια, Εργαστηριακή Άσκηση, Άσκηση Πεδίου, Μελέτη & ανάλυση βιβλιογραφίας, Φροντιστήριο, Πρακτική (Τοποθέτηση), Κλινική Άσκηση, Καλλιτεχνικό Εργαστήριο, Διαδραστική διδασκαλία, Εκπαιδευτικές επισκέψεις, Εκπόνηση μελέτης (project), Συγγραφή εργασίας / εργασιών, Καλλιτεχνική δημιουργία, κ.λπ.

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις 13×3=39
Μελέτη & ανάλυση βιβλιογραφίας  

36

Εργαστηριακές ασκήσεις 10
Συγγραφή εργασίας 40
Σύνολο Μαθήματος 125
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

Γλώσσα Αξιολόγησης, Μέθοδοι αξιολόγησης, Διαμορφωτική  ή Συμπερασματική, Δοκιμασία Πολλαπλής Επιλογής, Ερωτήσεις Σύντομης Απάντησης, Ερωτήσεις Ανάπτυξης Δοκιμίων, Επίλυση Προβλημάτων, Γραπτή Εργασία, Έκθεση / Αναφορά, Προφορική Εξέταση, Δημόσια Παρουσίαση, Εργαστηριακή Εργασία, Κλινική Εξέταση Ασθενούς, Καλλιτεχνική Ερμηνεία, Άλλη / Άλλες

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

Τα κριτήρια αξιολόγησης, τα οποία αναφέρονται στην 1η διάλεξη και αναρτώνται στην ηλεκτρονική σελίδα του μαθήματος, είναι τα εξής:

 

·     Γραπτή εξέταση (στην ελληνική γλώσσα), η οποία περιλαμβάνει ερωτήσεις κρίσεως, ερωτήσεις σύντομης απάντησης και ερωτήσεις ανάπτυξης (70%).

·     Γραπτή εργασία (30%).

 

 

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1.    Προτεινόμενα διδακτικά συγγράμματα

·       Σταμάτης, Π. Ι. (2013). Επικοινωνία στην εκπαίδευση. Αθήνα: Διάδραση.

·       Κοντάκος, Α. Θ. & Σταμάτης, Π. Ι. (Επιμ.) (2014). Μη Λεκτική Επικοινωνία στην Εκπαίδευση: Θεωρία & Πράξη. Αθήνα: Διάδραση.

 

2.    Πρόσθετη προτεινόμενη βιβλιογραφία

Ελληνική βιβλιογραφία

·       Βρεττός, Ι. (2004). Μη Λεκτική Συμπεριφορά Εκπαιδευτικού – Μαθητή. Αθήνα: Ατραπός.

·       Γκότοβος, Α. (2002). Παιδαγωγική Αλληλεπίδραση. Επικοινωνία και Κοινωνική Μάθηση στο Σχολείο. Αθήνα: Gutenberg.

·       Κοντάκος, Α. & Πολεμικός, Ν. (2008). Η Μη Λεκτική Επικοινωνία στο Νηπιαγωγείο. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

·       Κοντάκος, Α. Θ. & Σταμάτης, Π. Ι. (Επιμ.) (2017). Θεωρίες και Μοντέλα Επικοινωνίας στην Εκπαίδευση. Αθήνα: Διάδραση.

·       Κωνσταντίνου, Χ. (2001). Η Πρακτική του Εκπαιδευτικού στην Παιδαγωγική Επικοινωνία. Ο Αυταρχισμός ως Κυρίαρχο Γνώρισμα της Υπαρκτής Σχολικής Πραγματικότητας. Αθήνα: Gutenberg.

·       McQuail D. & Windahl,  S. (2009). Σύγχρονα μοντέλα επικοινωνίας. Αθήνα: Καστανιώτης.

·       Μπακιρτζής, Κ. (2003). Η Δυναμική της Αλληλεπίδρασης στην Επικοινωνία. Αθήνα: Gutenberg.

·       Μπακιρτζής, Κ. (2006). Επικοινωνία και Αγωγή. Αθήνα: Gutenberg.

·       Πολεμικός, Ν. & Κοντάκος, Α. (Επιμ.), (2002). Μη Λεκτική Επικοινωνία. Σύγχρονες θεωρητικές και ερευνητικές προσεγγίσεις στην Ελλάδα. Αθήνα: Ελληνικά Γράμματα.

·       Σταμάτης, Π. Ι. (2005). Παιδαγωγική μη λεκτική επικοινωνία. Ο ρόλος της απτικής συμπεριφοράς στην προσχολική και πρωτοσχολική ηλικία. Αθήνα: Ατραπός.

·       Σταμάτης, Π. Ι. (2009). Παιδαγωγική Επικοινωνία στην Προσχολική και Πρωτοσχολική Εκπαίδευση. Αθήνα: Ατραπός.

·       Σταμάτης Π. Ι. (2015). Προσχολική και Πρωτοσχολική παιδαγωγική. Επικοινωνιακές διαστάσεις της εκπαιδευτικής διαδικασίας. Αθήνα: Διάδραση.

 

Ξενόγλωσση βιβλιογραφία

·       Gestwicki, C. (2012). Home, School and Community Relations. USA: Cengage Learning.

·       Kuder, J. S. (2007). Teaching Students with Language and Communication Disabilities. USA: Allyn & Bacon.

·       Latham, C. & Miles, A. (2001). Communication curriculum and classroom practice. London: David Fulton Publishers.

·       Littlejohn, S. W. (2002). Theories of Human Communication. Belmont, C.A.: Wadsworth Publishing Co.

·       Miller, P. W. (2000). Nonverbal communication in the classroom. USA.: P. W. Miller & Associates.

·       Racine, N. (2002). Visual Communication. USA: Learning Experts.

·       Scott, L. M. (2000). A Survey of Communication Disorders for the Classroom Teacher. USA: Allyn & Bacon.

·       Simonds, C. J. & Cooper, P. J. (2011). Communication for the Classroom Teacher. USA: Pearson, Allyn & Bacon.

·       Ysseldyke, J. & Algozzine, B. (2006). Teaching Students with Communication Disorders. A practical guide for every teacher. USA: Corwin Press.

 

3.    Συναφή επιστημονικά περιοδικά (ελληνόγλωσσα και ξενόγλωσσα):

·         Επιστήμες Αγωγής

·         Επιθεώρηση Εκπαιδευτικών Θεμάτων

·         Εκπαίδευση και Επιστήμη

·         European Journal of Communication

·         Canadian Journal of Educational Communication

·         International Journal of Communication

 

Διδακτική Μεθοδολογία ΙΙ- Εφαρμογή της Μεθόδου project


ΠΕΡΙΓΡΑΜΜΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ

  1. ΓΕΝΙΚΑ
ΣΧΟΛΗ ΕΠΙΣΤΗΜΩΝ ΑΓΩΓΗΣ
ΤΜΗΜΑ ΠΑΙΔΑΓΩΓΙΚΟ ΤΜΗΜΑ ΔΗΜΟΤΙΚΗΣ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗΣ
ΕΠΙΠΕΔΟ ΣΠΟΥΔΩΝ ΕΠΙΠΕΔΟ 6
ΚΩΔΙΚΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ   ΕΞΑΜΗΝΟ ΣΠΟΥΔΩΝ 5o
ΤΙΤΛΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΗ ΜΕΘΟΔΟΛΟΓΙΑ ΙΙ – ΜΕΘΟΔΟΣ PROJECT
ΑΥΤΟΤΕΛΕΙΣ ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΕΒΔΟΜΑΔΙΑΙΕΣ
ΩΡΕΣ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ
ΠΙΣΤΩΤΙΚΕΣ ΜΟΝΑΔΕΣ
3 5
ΤΥΠΟΣ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ ΕΠΙΣΤΗΜΟΝΙΚΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ
ΠΡΟΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΑ ΜΑΘΗΜΑΤΑ: OXI
ΓΛΩΣΣΑ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ και ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ: ΕΛΛΗΝΙΚΗ

 

ΤΟ ΜΑΘΗΜΑ ΠΡΟΣΦΕΡΕΤΑΙ ΣΕ ΦΟΙΤΗΤΕΣ ERASMUS NAI
ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗ ΣΕΛΙΔΑ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ (URL) https://eclass.duth.gr/courses/ALEX03309/
  1. ΜΑΘΗΣΙΑΚΑ ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ
Μαθησιακά Αποτελέσματα
Περιγράφονται τα μαθησιακά αποτελέσματα του μαθήματος οι συγκεκριμένες  γνώσεις, δεξιότητες και ικανότητες καταλλήλου επιπέδου που θα αποκτήσουν οι φοιτητές μετά την επιτυχή ολοκλήρωση του μαθήματος.

 

Με την συμπλήρωση του μαθήματος οι φοιτητές/τριες θα πρέπει να είναι σε θέση:

·         να γνωρίζουν και να κατανοούν τις σύγχρονες μεθόδους διδασκαλίας (ΜΑ1)

·         να αναλύουν και να ερμηνεύουν τις προϋποθέσεις εφαρμογής των σύγχρονων μεθόδων διδασκαλίας (ΜΑ2)

·         να σχεδιάζουν ένα «σχέδιο εργασίας» (project) (ΜΑ3)

·         να εφαρμόζουν στην πράξη τη μέθοδο project, εργαζόμενοι ομαδικά, αναζητώντας, αναλύοντας και συνθέτοντας δεδομένα και πληροφορίες με τη χρήση νέων τεχνολογιών (ΜΑ3, ΜΑ5, ΜΑ6, ΜΑ7, ΜΑ8, ΜΑ9, ΜΑ11, ΜΑ14)

·         να αξιολογούν τα προϊόντα του «σχεδίου εργασίας» που υλοποίησαν αλλά και την εργασία που πραγματοποιήθηκε ασκώντας ουσιαστική κριτική και αυτοκριτική (ΜΑ7, ΜΑ8, ΜΑ15)

Γενικές Ικανότητες
Λαμβάνοντας υπόψη τις γενικές ικανότητες που πρέπει να έχει αποκτήσει ο πτυχιούχος (όπως αυτές αναγράφονται στο Παράρτημα Διπλώματος και παρατίθενται ακολούθως) σε ποια / ποιες από αυτές αποσκοπεί το μάθημα;.
   
  • Παραγωγή της ελεύθερης, δημιουργικής και επαγωγικής σκέψης
  • Αναζήτηση, ανάλυση και σύνθεση δεδομένων και πληροφοριών, με τη χρήση και των απαραίτητων τεχνολογιών
  • Λήψη αποφάσεων
  • Αυτόνομη εργασία
  • Άσκηση κριτικής και αυτοκριτικής

 

  1. ΠΕΡΙΕΧΟΜΕΝΟ ΜΑΘΗΜΑΤΟΣ
Οι θεματικές ενότητες που προσεγγίζονται αφορούν στην ενημέρωση των φοιτητών/τριών:

1) για τη διδακτική πράξη με εναλλακτικές μορφές διδασκαλίας

2) για τις προϋποθέσεις εφαρμογής εναλλακτικών μορφών διδασκαλίας

3) για τα χαρακτηριστικά εναλλακτικών μορφών διδασκαλίας

4) για τα επίπεδα εφαρμογής εναλλακτικών μορφών διδασκαλίας

5) για τα στάδια υλοποίησης της μεθόδου project και της ομαδικής διδασκαλίας

6) για τις δυνατότητες εφαρμογής της διαθεματικής προσέγγισης των γνωστικών αντικειμένων που προβλέπεται από το αναλυτικό πρόγραμμα με τη χρήση κυρίως της μεθόδου project και της ομαδικής διδασκαλίας

7) για θέματα σχετικά με τη διδασκαλία, το σχολείο, τον εκπαιδευτικό

8) για προβλήματα που προκύπτουν κατά την υλοποίηση ενός project

9) για πορίσματα διεθνών ερευνών σχετικά με τις εναλλακτικές μορφές διδασκαλίας και

10) για τη συμβολή εναλλακτικών μορφών διδασκαλίας στη μάθηση

11) για την παρουσίαση των προϊόντων ενός project

12) για την αξιολόγηση της διαδικασίας του project και

13) για την αξιολόγηση των προϊόντων του project.

  1. ΔΙΔΑΚΤΙΚΕΣ και ΜΑΘΗΣΙΑΚΕΣ ΜΕΘΟΔΟΙ – ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ
ΤΡΟΠΟΣ ΠΑΡΑΔΟΣΗΣ
Πρόσωπο με πρόσωπο, Εξ αποστάσεως εκπαίδευση κ.λπ.
Πρόσωπο με πρόσωπο

Εργαστηριακή πρακτική εξάσκηση σε ειδικά διαμορφωμένο εργαστήριο

ΧΡΗΣΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΩΝ ΠΛΗΡΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΕΠΙΚΟΙΝΩΝΙΩΝ
Χρήση Τ.Π.Ε. στη Διδασκαλία, στην Εργαστηριακή Εκπαίδευση, στην Επικοινωνία με τους φοιτητές
  • στη διδασκαλία
  • στην εργαστηριακή άσκηση των φοιτητών
  • στην επικοινωνία με τους φοιτητές
ΟΡΓΑΝΩΣΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑΣ

Περιγράφονται αναλυτικά ο τρόπος και μέθοδοι διδασκαλίας.

 

 

 

Αναγράφονται οι ώρες μελέτης του φοιτητή για κάθε μαθησιακή δραστηριότητα καθώς και οι ώρες μη καθοδηγούμενης μελέτης ώστε ο συνολικός φόρτος εργασίας σε επίπεδο εξαμήνου να αντιστοιχεί στα standards του ECTS

Δραστηριότητα Φόρτος Εργασίας Εξαμήνου
Διαλέξεις 20
Διαδραστική διδασκαλία 19
Μελέτη και ανάλυση βιβλιογραφίας 13
Εκπόνηση project ομαδικού 10
Δημιουργία φακέλου υλικού 15
Μελέτη για εξετάσεις 45
Γραπτή εξέταση 3
Σύνολο Μαθήματος 125
ΑΞΙΟΛΟΓΗΣΗ ΦΟΙΤΗΤΩΝ

Περιγραφή της διαδικασίας αξιολόγησης

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Αναφέρονται  ρητά προσδιορισμένα κριτήρια αξιολόγησης και εάν και που είναι προσβάσιμα από τους φοιτητές.

 

·         Εργαστηριακή εργασία στην αίθουσα (25%)

·         Κατ’ οίκον εργασία & δημόσια παρουσίασή της (25%)

·         Εξέταση στο τέλος του εξαμήνου α) με ερωτήσεις σύντομης απάντησης (15%) και β) με ερωτήσεις ανάπτυξης δοκιμίων (35%).

 

 

  1. ΣΥΝΙΣΤΩΜΕΝΗ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑ
1. Προτεινόμενο σύγγραμμα

Ταρατόρη – Τσαλκατίδου, Ε. (2015). Η Μέθοδος Project στη Θεωρία και στην Πράξη. Θεσσαλονίκη : Αφοί Κυριακίδη Εκδόσεις Α.Ε..

 

2. Πρόσθετη προτεινόμενη βιβλιογραφία

Ελληνόγλωσση

Αναγνωστοπούλου, Μ. (2001). Η ομαδική διδασκαλία- Μια θεωρητική και εμπειρική προσέγγιση. Θεσσαλονίκη: Εκδοτικός Οίκος Αδελφών Κυριακίδη.

Βαϊνά, Μ. (1996). Μέθοδος project: Μια πρόκληση για το ελληνικό εκπαιδευτικό σύστημα. Νέα Παιδεία, 80, 77-88.

Γούπος, Παν., Μαντάς, Θ. (1999). Η ανάλυση της μεθόδου project στο πλαίσιο της διδασκαλίας της Τοπικής Ιστορίας. Σχολείο και Ζωή, 324-328.

Γρόλλιος, Γ., Κοτίνης, Χρ. κ.α.(1998). Πρακτικές Ασκήσεις και μέθοδος project: Θεωρητικά προβλήματα και προοπτικές. Εκπαιδευτική Κοινότητα, 46, 33-39.

Elzer, H.M. (1980). Εισαγωγή στην Παιδαγωγική, (μτφ. Δ. Χατζηδήμου). Αθήνα.

Κανάκης, Ν.Ι., (1987). Η οργάνωση της διδασκαλίας -μάθησης με ομάδες εργασίας. Αθήνα.

Κλεάνθους-Παπαδημητρίου, Μ. (19802). Η Νέα Αγωγή, Θεωρία και μέθοδος, τ.Β: Η μέθοδος βιωμάτων στη Μέση Παιδεία. Αθήνα.

Κοσσυβάκη, Φ. (2003). Εναλλακτική Διδακτική, Προτάσεις για μετάβαση από τη Διδακτική του Αντικειμένου στη Διδακτική του Ενεργού Υποκειμένου. Αθήνα.

Ματσαγγούρας, Γ.Η. (1987). Ομαδοκεντρική διδασκαλία και μάθηση: Θεωρία και πράξη της διδασκαλίας κατά ομάδες. Αθήνα.

Ματσαγγούρας, Γ.Η. (2000). Η σχολική τάξη. Αθήνα.

Ματσαγγούρας, Γ.Η. (1998), Στρατηγικές διδασκαλίας. Η κριτική σκέψη στη Διδακτική πράξη. Αθήνα.

Σαλβαράς, Γ. (1993). Διερεύνηση της διάδρασης στην τάξη για τη διαμόρφωση ενός φάσματος διδακτικών στρατηγικών (διδακτορική διατριβή). Αθήνα.

Σαλβαράς, Γ. (1996). Πειραματική Διδακτική, διδακτικοί στόχοι. Αθήνα: Γεννάδιος Σχολή.

Ταρατόρη-Τσαλκατίδου, Ε. (1996). Η μέθοδος project και η συμβολή της στη διαπροσωπική επικοινωνία δασκάλου-μαθητή. Σχολείο και Ζωή, 2, 49-55.

Ταρατόρη-Τσαλκατίδου, Ε. (1999). Το ενδιαφέρον στην εκπαιδευτική διαδικασία. Κίνητρο, 1, 15-19.

Ταρατόρη-Τσαλκατίδου, Ε. (1999). Η εξέταση των μαθητών ως μνημονική ακροβασία-Προτάσεις αλλαγής. Χρονικά, 88-93.

Ταρατόρη, Ε. (2000). Εξουσιαστικές σχέσεις εκπαιδευτικών και εκπαιδευομένων στη σχολική τάξη. Μακεδνόν, 7, 65-72.

Ταρατόρη, Ε., Χατζηδήμου, Δ., Χλεμές, Δ. (2001). «Τα επαγγέλματα» Πρακτική Εφαρμογή της μεθόδου Project. Κίνητρο, 3, σελ.161-172.

Τριλιανός, Αθ. (1991). Μεθοδολογία της διδασκαλίας, τ. 1. Αθήνα.

Τριλιανός, Αθ. (1998). Η κριτική σκέψη στη διδασκαλία. Αθήνα.

Χατζηδήμου Δ. (1987). Εισαγωγή στη Θεματική της Διδακτικής., Θεσσαλονίκη.

Χατζηδήμου, Δ. (1988). Προετοιμασία και σχέδιο μαθήματος. Θεσσαλονίκη.

Χατζηδήμου Δ., (2002). Εισαγωγή στην Παιδαγωγική. Θεσσαλονίκη.

Χατζηδήμου Δ., Ταρατόρη Ε. (2001). Η μέθοδος project στο σχολείο. Στο Ι. Πυργιωτάκης (επιμ.), Ολοήμερο Σχολείο, Λειτουργία και Προοπτικές. Αθήνα: ΟΕΔΒ.

Χρυσαφίδης, Κ. (1994). Βιωματική- Επικοινωνιακή Διδασκαλία. Η εισαγωγή της μεθόδου project στο σχολείο. Αθήνα.

Ξενόγλωσση

Becker, G.E. (1987). Planung von Unterricht. Weinheim, 2. Aufl. Teil 1.

Conyne, R.K. (1999). Failures in Group Work, How we can learn from our mistakes. London, New Delhi.

Good, I. (1980). Classroom expectations: Teacher – pupil inter­actions. Στο McMillan (Ed.), The social psychology of school learning. New York: Academic Press.

Hotchkiss, E.A. (1924). The project Method in Classroom Work. Boston, New York.

Jaques, D. (2001). Learning in Groups a handbook for improving group work, third edition (Reprinted 2001). Glasgow: Cogan page.

Kilpatrick, W. (1918). The Project Method. In: Teachers College Record, vol XIX.

Scheibe, W. (1984). John Dewey. Arbeitsschule und Projektplan. Στο Scheibe,W., Die reformpaedagogische Bewegung. Eine einfuehrnde Darstellung. Beltz, Weinheim/ Basel, s. 196.

Stuck, P. (1980). Projectunterricht. Stuttgart: Kohlhammer.

Wlodkowski, (1986). Motivation and Teaching. Washington, D.C.: NEA.